Een andere kijk op het Ouderschaps- of Gezinsplan en nazorg

Jaren geleden ontving ik het eerste gezin waarbij de spanningen hoog waren opgelopen. Er was zoveel verdriet, pijn, frustratie bij beide ouders en vanuit al deze emoties werden zij dan toch in staat geacht om een ouderschapsplan te maken. Als Scheidingsbegeleider vond ik dat voor hen een onmogelijke taak. Nu kan ik als Scheidingsbegeleider wachten tot de politiek hier anders naar gaat kijken of ik kan er zelf iets aan doen en ik heb gekozen voor het laatste.

Rust binnen het gezin
Om de ouders meer rust te geven en overzicht voor de komende zes tot twaalf maanden maken wij een tijdelijk Gezinsplan met elkaar. Het draait immers om de zorg voor elkaar, het gezin. Met elkaar leggen we vast wat daarin de overwegingen zijn en na zes tot maximaal twaalf maanden komen de ouders weer bij mij en gaan zij met elkaar in gesprek wat er in de praktijk wel of niet werkt. Ook deze afspraak wordt vastgelegd.

Stem voor het kind
De kinderen krijgen een stem tijdens het opstellen van het gezinsplan bij een Kindbehartiger of een andere vertrouwenspersoon (wel gespecialiseerd in praten met kinderen tijdens een scheiding) en de nazorg leggen we ook vast in het Gezinsplan. De nazorg duurt tot het jongste kind de achttienjarige leeftijd heeft bereikt. De kinderen krijgen naar behoefte recht op het spreken met hun vertrouwenspersoon en deze “kinder-APK” kan variëren van één of twee keer per jaar tot meer of minder. Deze afspraak leggen we ook vast met elkaar.

Ouderschapsplan of gezinsplan?
Wat maakt het nu uit hoor ik je misschien denken? Een ouderschapsplan of een gezinsplan? Het is maar een woord. Daarin heb je natuurlijk gelijk en ik heb bij de honderden gezinnen gemerkt dat het een groot verschil maakt. Elke keer zijn de ouders verrast door wat de kinderen hen te vertellen hebben in het gezinsgesprek (andere keer meer hierover) en is er direct meer rust, nu de ouders niet in het heetst van de tijdelijke strijd afspraken moeten maken voor de komende zes tot soms wel zestien jaar.

Nazorg?
Nazorg tot het jongste kind achttien jaar is? Kunnen ouders dit zelf niet? Ouders kunnen het zelf heel goed en soms is het prettig wanneer je iemand op de achtergrond hebt waar je altijd een beroep op kunt doen en die met afstand naar jullie gezin kan kijken en jullie begeleid om juist met elkaar ouders te blijven. Mijn ervaring is dat na twee jaar de ouders geen gebruik meer van de nazorg maken, omdat het goed gaat met het gezin en weten dat zij altijd weer contact op kunnen nemen.

Als ambassadeur van deze werkwijze ben ik ontzettend blij dat De Scheidingsdeskundige mijn werkwijze nu heeft overgenomen in hun standaarddocumenten als optie voor andere Scheidingsdeskundigen, Familiemediators en Financieel Specialisten.

Elke verandering begint immers bij jezelf.

Ziekte en scheiden

Ziekte en scheiden: voor sommige mensen is de titel van dit blog waarheid geworden en voor sommige mensen levert het angstgevoelens op. Het komt meer voor dan wij denken en vaak krijg ik de vraag, hoe dit kan? Het is toch in voor- en tegenspoed? Dat…

Lees meer